Delen

Kerken en Kapellen

Binnen de bebouwde kernen en in het buitengebied van Beek treft u tientallen wegkruizen, veldkapellen en anderen uitingen van volksdevotie aan. Hieronder volgt een korte beschrijving van de (parochie)kerken en de grotere kapellen.

Beek
Sint Martinuskerk:
De Rooms-Katholieke kerk van de H. Martinus vervangt een gotisch, pseudo-basilikaal gebouw met een westtoren. Het huidige neo-romaanse gebouw werd vanaf 1888 in 3 fasen gebouwd naar de oorspronkelijke plannen van L. von Fisenne, voortgebouwd in 1893 en voltooid in 1910 door Jos Cuypers en Jan Stuyt. De kerk is in het bezit van prachtig ge-brandschilderde ramen, muurschilderingen, 1 hoofdaltaar en 2 zij-altaren, 2 identieke biechtstoelen uit het begin van de 19e eeuw en 1 uit 1904, doopvont (1632), houten beelden (1500-1800) en schilderijen. In 1989-1990 vonden restauratiewerkzaamheden plaats.

O.L. Vrouwenkapel:
rustig in bosje gelegen op de Molenberg.

Nederlands Hervormde Kerk:
Op 30 juni 1836 legt de predikantendochter Barbara Godefrieda Cox de eerste steen voor de nieuwe Hervormde Kerk. In augustus 1837 is het gebouw klaar en op de 27e van die maand wordt voor de laatste keer kerk gehouden in de katholieke St. Martinuskerk. Sinds 1924 is de Hervormde Gemeente te Beek in het bezit van een bijzonder orgel (het ‘de Rijckere Orgel’), oorspronkelijk gebouwd voor de Hervormde Kerk te Axel in 1775/1776 door de gebroeders de Rijckere in 1983 gerestaureerd.

Genhout
St. Hubertuskerk:
In 1933 werd de parochie officieel opgericht, maar de kerk werd pas gebouwd in de jaren 1936/37. Als architect van de kerk van Genhout werd Alph. Boosten gekozen. De kerk werd beroemd door de schilderingen in gewelf en priesterkoor van Charles Eyck, door grote gebrandschilderde ramen van Joep Nicolas en anderen door beeldhouwwerken van Charles Vos, door werken van Henri Jonas, en andere Limburgse kunstenaars uit de dertiger jaren. Zodoende is deze kerk een kostbaar kleinood geworden in dit Limburgse landschap.

Geverik
Kapel:
In 1861 bouwde de Geveriker gemeenschap de neogotische kapel, die de bewoners een lange weg naar de hoofdparochiekerk van Beek bespaarde. Zij werd in 1988-1990 geheel gerestaureerd.

Neerbeek
Sint Callistuskerk:
Deze kerk, in 1933 gebouwd naar een ontwerp van architect A.J. Kropholler uit Wassenaar, torent hoog boven de woningbouw van Neerbeek uit. Architectuur en lichtgebruik zijn in de St. Callistuskerk zo geraffineerd door de architect op elkaar afgestemd, dat een sfeervolle kerkruimte is ontstaan. De keuze van St. Callistus als patroon van deze kerk is niet toevallig. Volgens een legende zou hij slaaf in de mijnen zijn geweest en daar het mijnwerkersvak hebben geleerd. Het is dan ook voor de hand liggend dat hij voor Neerbeek als patroon gekozen werd, alwaar destijds zovele mijnwerkers riante huisvesting vonden.

Spaubeek
Sint Laurentiuskerk:
De oude kerk van Spaubeek werd in 1835 afgebroken in de buurtschap Oude kerk. De nieuwe kerk werd gebouwd in het woongebied Hoeve en in 1925 vervangen door het huidige kerk-gebouw dat ontworpen werd door ir. J.E. Schoenmaekers uit Sittard. Zowel de buitenarchitectuur als het interieur zijn een fraai voorbeeld van religiositeit en moderne kunst. De ramen in koor, transept, middenschip en zijbeuken zijn ontworpen door de Maastrichtse kunstenaar Jos Postmes. Vooral de gestileerde ramen van het middenschip vallen op door hun originele kleuren, die aan de religieuze symboliek een bijzondere kracht geven. De voorstellingen ‘omsloten hof’, ‘gulden huis’, ‘Koning David’, ‘De Samaritaan’ en ‘Mozes’ zijn juweeltjes. De ramen van de doopkapel en van het westelijk front zijn van de architect zelf. Architect en glazenier hebben, in een unieke samenwerking, in de kerk van Spaubeek een fraai voorbeeld gegeven van Jugendstil en Art-Deco.

Sint Anna-kapel:
Binnen de grenzen van de parochie in het gehucht ‘Oude Kerk’ ligt de Sint Anna-kapel (in de volksmond ‘de Oude Kerk’), die in de jaren 1865-1866 gebouwd werd door parochianen uit piëteit voor de overledenen die aldaar op het toenmalige kerkhof begraven lagen. De kapel werd in 1989 gerestaureerd.